22
May
07

ದುಡಿಯುವ ಜನ ಎಲ್ಲೆ ಇದ್ದರು ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

   ದುಡಿಯುವ ಜನ ಎಲ್ಲೆ ಇದ್ದರು ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನ ಬಂಜರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರು …ಹುತ್ತು ಹದಮಾಡಿ ಫಸಲು ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದುಡಿಯುವ ಚಲ … ಸಾದಿಸುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಅವರಿಗೆದುರಾಗುವ ಅಡೆ ತಡೆಗಳನ್ನ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೆ.

   ಬದುಕನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ವ್ಯವಸಾಯವನ್ನೆ ನಂಬಿದ್ದ ಕುಟುಂಬ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗಾಗಿ  ಹುಡುಗಾಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಸೀಗೆಹಳ್ಳಿಗೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಇರುವ ಪಟ್ಟಣದ ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಜಮೀನು , ಕೊನೆಗು ಮಾತುಕತೆ ಕುದುರಿ ವರುಷದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಆದಾರದ ಮೇಲೆ  ಜಮೀನು ಸಿಕ್ಕಾಯಿತು.  ಅದರಲ್ಲೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಂಗಳೂರು ಹೆಂಚ್ಚಿನ ಮನೆ , ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಒಸಾರ ದಂತ ಜಾಗ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಗೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಒಂದೆ ಬಾಗಿಲು. ಅವರು ಸಾಮಾನು ಸರಂಜು ತುಂಬಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆ ಅದು. ಒಂದೊಂದು ಕಡೆ ಹೆಂಚುಗಳು ಓಡೆದಿವೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಮರಗಳಿಗೆ ಗೆದ್ದಲು ಹತ್ತಿದೆ.  ಬೇರೆ ಕಡೆ ಮನೆ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಿಂಗಳ ಬಾಡಿಗೆ ಕಟ್ಟುವುದು ತಪ್ಪಿತಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಸಮಧಾನ ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಮುಳುಗುತ್ತಿದವನಿಗೆ ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿಯ ಆಸೆಯ ಹಾಗಿತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ . ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದೆ ಮೂರು ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಮಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಂದು ಮರದ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇರಿಕೊಂಡು ಒಂದೆ ಸಲಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸಿದ್ದು ಆಗಿದೆ, ಗೌರಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದೆ ಚಿಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಆ ಪುಟ್ಟಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಜಾರದಂತ ಹೆಂಚಿನ ಒಸಾರ ಬಿಟ್ಟರೆ ಏನು ಇಲ್ಲ … ಅದರಲ್ಲೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಎಲ್ಲರೂ ಮಲಗ ಬೇಕು. ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ಗೋಣಿ ಪರದೆ ಹೊಲೆದು ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಯಿತು, ಪಾತ್ರೆ ಪಗಡೆ ಇಡಲು ಗೊಡೆಗೆ ಮೊಳೆ ಹೊಡೆದು ಹಲಗೆ ಹಾಸಿದ್ದಾಯಿತು, ಅಮ್ಮನ ಮನಸಿಗು ಕೊಂಚ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯಿತು.             

   ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದೊಡನೆ ಶುರುವಾದವು ಹೊಲ ಹಸನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳು …. ಜಾಸ್ತಿ ಕಾಯುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಬೇಗ ಕಟಾವಿಗೆ ಬರುವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನ ಹಾಕಬೇಕು, ಇವರ ಜೀವನಕಲ್ಲದೆ ಹಣ ಬೇಕು ಮತ್ತೆ ಜಮೀನಿನವನಿಗೂ ಹಣ ಕಟ್ಟ ಬೇಕು. ಭೂಮಿಯನ್ನ ನೋಡಿದರೆ ಉಳುಮೆ ಕಂಡು ಶತಮಾನಗಳಾದ  ಪರಿಸ್ಥಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ನೋಡಿದರು ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡಿನ ಹಾಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗಿಡಗಳೂ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿವೆ , ಅವುಗಳಿಂದ ಉದುರಿರುವ ಬೀಜ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಆಗೊವಷ್ಟಿವೆ. ಅದರ ಜೋತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಪೋದೆಗಳು, ಗರಿಕೆ,ತುಂಗೆ ಹುಲ್ಲಂತು ನೆಲ ಕಾಣದ ಹಾಗೆ  ಆವರಿಕೊಂಡಿದೆ.ಕೆಲಸ ಶುಋವಾಗಿ  ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಜಮೀನು ಹಸನಾಗುತ್ತಾಹೊಯತು, ಬೇಳೆ ಹಾಕುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತರೊಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕು ಸಾಕಾಗಿ ಹೊಗಿತ್ತು ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ನೀರಿನ  ಕೊರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಇದ್ದ ಕೊಳ್ವೆ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ  ಯತ್ತೆಚ್ಚವಾಗಿ ನೀರಿತ್ತು. ಮದ್ಯ ಮದ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು – ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ವಯಸ್ಸಾದ ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳು. ಆಷ್ಟಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಬೆಸಿಲು ನೇರವಾಗಿ ಬಿಳುತಿತ್ತು, ತರಕಾರಿ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಯೊಗ್ಯವಾದ ವಾತವರಣವಿತ್ತು.

   ಮನೆಯಲ್ಲಿದವರು ೫ ಜನ ವೆಂಕಪ್ಪ ,ಗೌರಮ್ಮ, ವೆಂಕಪ್ಪನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರು. ದೊಡ್ಡವನು ಸೀನು ೫ನೇ ಕ್ಲಾಸು, ಕಿರಿಯವಳು ರಂಜು ೧ ನೇ ಕ್ಲಾಸು. ಇಬ್ಬರು ೩ ಮೈಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿ ಶಾಲೆ ತಲುಪಬಹುದು. ಇಲ್ಲಾ ಮುಕ್ಕಾಲು ಮೈಲಿ ನಡೆದರೆ ಸೀಗೆಹಳ್ಳಿ,  ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಸ್ಸು ಹಿಡಿಯಬಹುದು.

ಮನೆಯ ಹಿರಿಯ ಜೀವ ಮಾರಪ್ಪನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲ … ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ತು ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳೆ ಆದವು, ತನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮಗ ವೆಂಕಪ್ಪನ , ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ಪ್ರೀತಿ ಅವನಿಗೆ . ಅವನ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಮೀರಿದ ಕೆಲಸಮಾಡುವ ಅಸಾದ್ಯ ಜೀವ, ಸೂಮಾರು ೭೫-೮೦ ವರ್ಷಗಳಾಗಿದ್ದರು ಗುದ್ದಲಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತರೆ …. ಸಂಜೆ ಆಗೊದೆ ಗೊತ್ತಾಗುತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಗೆ ಬೆಳೆದವರೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವ್ಯವಸಾಯದ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಯು ಕರಗತವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ದುಡಿಯಲು ಸ್ವಂತ ಭೂಮಿಯಿಲ್ಲ…  ಹಣ ಬಲವಿಲ್ಲ ದುಡಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಇತ್ತು.

   ವೆಂಕಪ್ಪ ಓದಿದ್ದು ಎಂಟನೇ ಕ್ಲಾಸಾದರು ಪ್ರಪಂಚ ತಿರುಗಿದ ಅನುಭವ ಅವನಿಗೆ, ಬದುಕು ಅನ್ನುವುದು ಏನು ಅನ್ನೊದನ್ನ ಕಲಿಸಿತ್ತು, ಗೌರಮ್ಮ ಓದಿದವಳಲ್ಲವಾದರು ನಾಜುಕಾಗಿ ಸಂಸಾಸ ತೂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಗುವಂತವಳು. ಗಂಡನನ್ನ ವಡವೆಗಾಗಿ ಮತ್ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಪಿಡಿಸಿದವಳಲ್ಲ , ನಮಗೂ ಒಂದು ಕಾಲ ಬರುತ್ತೆ ನಾವು ಎಲ್ಲರಂತೆ ಚಂದಾಗಿ ಆಗ್ತೆವೆ ಅನ್ನೊ ಕನಸನ್ನ ಕಟ್ಟಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರು ಓದಿನಲ್ಲಿ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಸಾದಾರಣ ಬುದ್ದಿವಂತರು, ಸೀನು ಓದುವುದರ ಜೊತೆ ತೋಟದ ಕೆಲಸದಲ್ಲು ಬಾಗಿಯಾಗ್ತಾನೆ.

   ರಂಜು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವಳಾದರಿಂದ ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ತಿಳಿಯದು,ಆದರೆ ಇವನಿಗೆ ಎಲ್ಲದರ ಅರಿವಿದೆ. ಮೊದಲು ದೊಡ್ದಪ್ಪನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಅನುಮಾನ, ಮತ್ತೆ ಮಲ ಅತ್ತೆ ಅಮ್ಮನನ್ನ ನಡೆಸಿಕೊಂದ ರೀತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ ಇದೆ. ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರು ದೊಡ್ಡಪ್ಪನ ಮನೆಯಿಂದ ಇದ್ದಕಿದ್ದಹಾಗೆ ಬರಿಗೈಲಿ ಹೊರ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಿಗ್ಭಾಂತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ಗತಿಯೆನು , ಹೇಗೆ ಬದುಕೋದು …. ದೂಡಿಯುವ ಕೈಗಳಿವೆ ಆದರೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಆದರೆ ವೆಂಕಪ್ಪನ ಜೊತೆ ಇದ್ದ ಗೆಳೆಯರು ಎಂದು ಕೈಬಿಡಲಿಲ್ಲ, ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಾ , ಇಲ್ಲೆ ಇದ್ದುಕೊ ಅಂದರು ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ನಮ್ಮ ಹೊಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡ್ತೆವೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಾ ಅಂತ ಕರೆದರು . ಕೊನೆಗೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ವೆಂಕಪ್ಪ ಯಾವುದನ್ನು ಒಪ್ಪದೆ ಕೊನೆಗೆ ಅವರ ನೆರವಿನಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನ ಗುತ್ತಿಗೆಗೆ ಪಡೆದದ್ದಾಗಿತ್ತು.

   ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ದುಡ್ಡಿಲ್ಲದಿದ್ದರು ಊಟ ಉಪಚಾರಕ್ಕೆ ಆಗುವಷ್ಟಾದರು ದುಡಿಯಲೇ ಬೆಕಿತ್ತು. ತೋಟದಲ್ಲಿ ನಾಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಫಸಲು ಕಟಾವಿಗೆ ಬರಲು ಇನ್ನೂ ಒಂದುವರೆ ತಿಂಗಳಾದರು ಬೇಕು. ಬೇಳೆ ಚನ್ನಾಗಿ ಕೈಯಿಗೆ ಬಂದು , ಒಳ್ಳೆ ಬೆಲೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಎಲ್ಲ ಬವಣೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗಾದರು ಸುದಾರಿಸುತ್ತದೆ ಅಂತ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಮಾಡಿ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನೇ ಇದ್ದರು ಬೆಳೆಯುವ ಮಕ್ಕಳನ ಚನ್ನಾಗಿ ಸಾಕಬೇಕು, ನಾವು ಉಪವಾಸ ವಿದ್ದರು ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸ ಬೇಕು ಅಂತ ಗಂಡ- ಹೆಂಡತಿ ಹೆಣಗಾಡುತಿದ್ದರು. ಹಾಲು ಕೊಂಡರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಇಂತಿಷ್ಟು ಹಣ ಬೆಕಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತೆ  ಅನ್ನುವ ಚಿಂತೆ. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅರಿತಿದ್ದ ಯಜಮಾನ್ ತಿಮ್ಮಯನರು ವೆಂಕಪ್ಪನನ್ನ ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಬಲ್ಲವರು. ಅಲ್ಲೆ ಸೀಗೆ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ೪ ಮೈಲಿ ದೂರಕ್ಕೆ ಮಾದಾಪುರದ ಬಳಿ ಅವರ ದೊಡ್ಡ ತೋಟ, ಅಲ್ಲೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿ ಕೊಂಡು ವಾಸವಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ದರ್ಪ- ಅಹಂಕಾರ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೆ ಸುಳಿದಿಲ್ಲ.  ವೆಂಕಪ್ಪನ ಶ್ರದ್ದೆ ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ತೋರುವ ಕಾಳಜಿ ಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾದವರು.  ವೆಂಕಪ್ಪನನ್ನ ಸೀಗೆಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ನಾಳೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹಾಲು ತಗಂಡು ಹೋಗು ಒಳ್ಳೆ ಕರಾವಿದೆ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಮರಿ ಅವೆ ಕುಡಿತವೆ ಅಂದಾಗ ಅವರ ಮಾತನ್ನ ತೆಗೆದು ಹಾಕಲಾಗದೆ ಒಪ್ಪುಕೊಂಡಿದ್ದ.

   ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸೈಕಲ್ ಹಿಡಿದು ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೫ ಮೈಲಿ ದೂರ ಸಾಗಿ ಹಾಲುತರುವುದು ಸೀನುವಿನ ದಿನಚರಿಯಾಯಿತು. ಮುಕ್ಕಾಲು ಮೈಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರೆ ಸೀಗೆಹಳ್ಳಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆ.  ಕೀರಿದಾದ ಓಣಿಯಂತಿದ್ದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಾರಿನೋ ಬಸ್ಸೊ ಬಂದರೆ ಮುಗಿಯಿತು ಬಾಕಿಯವರೆಲ್ಲ ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ. ದಿನಾ ಒಂದು-ಒಂದುವರೆ ತಾಸು ಸೈಕಲ್ ತುಳಿಯಬೇಕು ಹಾಲು ತರಲು ಮತ್ತೆ ರಂಜು ಕರಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗೊದು.

   ಹೊಲದಲ್ಲಿ ನಾಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಬೆಳೆ ಬಂದಿತ್ತು ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಒಯ್ದು ಮಾರಿಕೊಂಡುಬರುವ ಕೆಲಸ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಒಂದೊಂದು ದಿನ ಸೈಕಲ್ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆಗ ಸೀಗೆ ಹಳ್ಳಿತನಕ ನಡೆದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಸೈಕಲ್ ಪಡೆದು ಹಾಲು ತರುವುದು ರೂಡಿ. ಒಂದು ಗಂಟೆಗೆ ೫೦ ಪೈಸೆ ಬಾಡಿಗೆ, ಬೇಗ ಹೋಗಿ ಬಂದರೆ ಹತ್ತು ಪೈಸೆಯಾದರು ಊಳಿಸಬಹುದೆಂದು ಸೀನು ಅವಸರದಲ್ಲಿ ತುಳಿದು ಬೇಗ  ತಲುಪುತಿದ್ದ, ಉಳಿಸಿದ ೧೦ ಪೈಸೆ ನಾಳಿನ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದಿರಿಸುವುದು ಹೀಗೆ ಸಾಗಿತ್ತು . ಒಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಎದ್ದು ಹಾಲುತರಲು ಹೊರಟಾಗ ಅಮ್ಮ ಸೈಕಲ್ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕಾಸು ಕೋಡಲು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಡಬ್ಬ ಡಬ್ಬಗಲೆಲ್ಲ ತಡಕಾಡಿದ್ದಾಗಿದೆ ,ಹಾಗೆ ಪಾತ್ರೆಗಳ ಸಂದಿಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಫೋಟೊ ಹಿಂದೆ, ಕೊನೆಗೂ ೫೦ ಪೈಸೆಯೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ…….

 


3 Responses to “ದುಡಿಯುವ ಜನ ಎಲ್ಲೆ ಇದ್ದರು ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.”


  1. May 22, 2007 at 2:36 pm

    abbaaa…nijakku dudiyuva janaru yelle iddaru badukikolluttare annodanna atyannta samarthavaagi mattu adakke sariyaada kaaranagalanna kotu chitrisiddiri amar avre……idu nijakku neevu anubhavisi bareda haagide..[ yaarige gottu nanagannisuva prakara nimmadE katheyirabahudu]..nijakku adbhuthavaada baraha nimmadu…..munduvariyali nimma baravanigeya meravanige….

  2. 2 amit
    May 23, 2007 at 6:28 am

    ಪ್ರಿಯ ಮಿತ್ರ ಅಮರ…. ಅಮರ ಅಂತ ಕರೀಲೊ ಅಥವಾ ಸೀನು ಅಂತ ಕರೀಲೊ ?🙂

    ಕಥೆ ( ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಅಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ) ಚೆನ್ನಾಗಿಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ದುಡಿಮೆ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಕುಟುಂಬ ಅಂತ ನಿನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೆ, (ಸೋಮು ಹೇಳಿದ ಹಾಗ ಉದಾಹರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ).

    ಗೌರಮ್ಮನನ್ನು ಅಮ್ಮ ಎಂದೆ ಕರೆದಿರೋದು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಅಲ್ವ?🙂

    ಮುಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆ ಯಾವಾಗ…

  3. March 21, 2008 at 8:31 am

    ಸೋದರ ಸೋಮುವಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ……… ನನ್ನದೊಂದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ….🙂

    ಮಿತ್ರ ಅಮಿತ್ …….. ಬರವಣಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾದದ್ದು ನಿಜ🙂

    ಒಲವಿನಿಂದ
    -ಅಮರ


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


ಯಾವಾಗ ಬರೆದದ್ದು.

ಈ ತಿಂಗಳ ಪಂಚಾಂಗ.

May 2007
M T W T F S S
« Apr   Jun »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

p

Powered by eSnips.com

%d bloggers like this: